Пошук

29.03.2024 13:13   Падрыхтавала: Аляксандра Шпілеўская / Catholic.by
Місіянер аблат з інуітамі. Фота: zyciezakonne.pl

Пра тое, як праходзіць Вялікі пост і Пасха ў канадскай Арктыцы, расказаў ксёндз Даніэль Шварц OMI, святар з кангрэгацыі Місіянераў Аблатаў Беззаганнай Марыі.

Аповед ксяндза Даніэля Шварца OMI апублікаваны на Misyjne.pl.

Перыяд Вялікага посту і Вялікадня заўсёды прыпадае на вясну. У канадскай Арктыцы гэты час хоць і называюць веснавым, але выглядае ён тут зусім інакш, чым у нашым клімаце.

Там усё яшчэ шмат снегу, які толькі ў чэрвені пачынае раставаць, і маразы дагэтуль моцныя. Нярэдка нават на Вялікдзень бывае 40°C ніжэй за нуль.

Але сонца ўжо шмат, ад чаго ўсё выглядае інакш. Вялікі пост пачынаецца ў Папяльцовую сераду звычайна напрыканцы лютага ці на пачатку сакавіка. У Наўйааце, дзе я пастаянна жыву, у гэты дзень касцёл поўны.

Фота: zyciezakonne.pl

Я таксама стараюся нагадваць людзям аб абавязку пасціцца, хоць гэта не заўсёды лёгка. Інуіты, або эскімосы, вядома, не вегетарыянцы. Па простай прычыне: тут, у гэтай ледзяной пустыні, нічога не расце. Мяса — асноўная ежа, можна сказаць, хлеб штодзённы. Аднак у нас шмат рыбы і цюленяў, мяса якіх дазволена есці ў посныя дні, таму што яны ўзятыя з вады.

Многія стараюцца захоўваць пост, асабліва ў Папяльцовую сераду і Вялікую пятніцу.

Але былі ў мяне і смешныя сітуацыі, калі прыходзіла жанчына і пыталася, ці кілбасы — гэта таксама мяса. Пытанне, хоць і смешнае, але я лічу яго цалкам рацыянальным. Бо кілбаса з крамы ні на выгляд, ні на смак зусім не падобная на сапраўднае мяса карыбу (паўночны алень — рэд.), на якое трэба паляваць самастойна. Іншая жанчына аднойчы спытала, ці з’яўляецца фарш з ялавічыны таксама мясам. Такія пытанні, хоць і дзіўныя, сведчаць аб тым, што прынамсі некаторыя людзі прымаюць блізка да сэрца прадпісаныя пасты і, такім чынам, відавочна практыкуюць сваю веру і прынамсі спосабам харчавання адзначаюць адметнасць гэтых важных для хрысціянаў дзён.

Фота: zyciezakonne.pl

Перыяд Вялікага посту адзначаны штодзённымі малітвамі Балесных таямніц Ружанца і пятнічнымі набажэнствамі Крыжовага шляху. З мінулага года падчас гэтых набажэнстваў мы разглядаем тэксты благаслаўлёнага Марыё Бардзагі OMI, аднаго з нашых мучанікаў аблатаў з Лаоса. Гэта прыгожыя, глыбокія разважанні, якія даходзяць да сэрцаў мясцовых жыхароў. Марыё Бардзагі далучыўся да аблатаў з жаданнем евангелізаваць эскімосаў, але пасля пасвячэння апынуўся ў Лаосе. У мінулым годзе яго разважанні таксама былі апублікаваныя на інуіцкай мове, так што можна сказаць, што яго жаданне здзейснілася.

Цэлебрацыя Святога Пасхальнага Трыдуума таксама звязана з пэўным выклікам.

Я маю на ўвазе пасхальную вігілію. Згодна з прадпісаннямі, гэтая Літургія павінна распачынацца пасля наступлення цемры. У Арктыцы, асабліва ў месцах за Палярным колам, ужо ў красавіку бывае палярны дзень, так што цемры прыйдзецца чакаць да верасня. Я памятаю Вялікдзень у Понд-Інлеце, нашай самай паўночнай місіі, дзе ў Вялікую суботу мы закрывалі ўсе вокны, каб стварыць цемру для Літургіі святла.

Ксёндз Даніэль Шварц ОМІ. Фота: niniwa.org

 

Абноўлена 29.03.2024 13:16
Пры выкарыстанні матэрыялаў Catholic.by спасылка абавязковая. Калі ласка, азнаёмцеся з умовамі выкарыстання

Дарагія чытачы! Catholic.by — некамерцыйны праект, існуе за кошт ахвяраванняў і дабрачыннай дапамогі. Мы просім падтрымаць нашу дзейнасць. Ці будзе наш партал існаваць далей, у значнай ступені залежыць ад вас. Шчыра дзякуем за ахвярнасць, молімся за ўсіх, хто нас падтрымлівае.

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
Папа Францішак

Бог заўсёды чакае нас.
Ён ніколі не губляе надзеі і заўсёды прабывае побач.